[Intro]
O koning hoog, o hof zo wijd
Leent mij uw oor een korte tijd
Een nar spreekt zacht met snaar en rijm
Van heldenmoed en orkenslijm

[Verse]
Marcel de dapp're, fier van aard
De Straatmuzikant met zingend snaar
En Dallzbeep, sluw met lach zo scheef
Die nooit voor donderwolken beef

[Spoken Verse]
Door modderpad en maanverlicht
Trok dit drietal naar 't duister zicht
Waar diep in rots en zwarte kring
De Koning Ork zijn troon ontving

[Choir Verse]
Hij gromde luid: “Dit land is van mij,
Geen mens, geen bard, geen held mag er zijn”
Maar Marcel sprak met vaste toon
“Vandaag valt gij, orkekoning van uw troon”

[Chorus]
O zing het luid in zaal en straat
Hoe moed het wint waar duister staat
Drie zielen klein, maar hart zo groot
Verdreven ork en dreigend nood

[Verse]
De Straatmuzikant sloeg zacht een snaar
De klank rolde door de grot aldaar
De ork hij kromp, zijn woede brak
Alsof muziek zijn kracht afnam

[Choir Verse]
Toen lachte Dallzbeep sluw en snel
En gooide een luide blaf door het spel
De grot die daverde van geluid
De ork verloor zijn stenen huis

[Bridge, Quiet harp]
Marcel trad voort met heldenpas
Zijn schaduw groot op steen en as
De ork viel neer met donderklap
Zijn kroon die rolde van de trap

[Final Choir Chorus]
Zo werd die nacht het land bevrijd
Van orkentand en donkertijd
En nog zingt men bij harp en bier
Van Marcel, Dallzbeep en de Muzikier

[Outro]
Dus koning, lach en hef uw glas
Want vrede kwam door nar en bas
En zolang lied door zalen zweeft
Is ’t kwaad dat voor de snaren beeft