Spotkałam chłopaka na plaży,
Pamiętam spojrzenie i gest
Samotna dusza - przedstawił się
Duszę pokrewną zapoznać chcę.

To była blondynka
ten kolor włosów tak zwą
Sprawiła że miałem
wakacje koloru blond.

W popołudniową godzinę
Poczułam na twarzy ten blask
Relacji tej nagle zawartej
Oddałam mój własny czas

A potem słońce plaża
I czas, co zatrzymał swój bieg,
Zegar czas odmierzał piegami
każda doba to pieg, jeden pieg.

Tych piegów było trzydzieści
A może trzydzieści dwa
Każdy pieg na mej twarzy dzień kończył
Moje piegi , ten chłopak i ja ...

To stało się tak prawdziwe
I pozostało na zawsze w nas
Gdy nasze dłonie uczuciem splecione
Morze pieściło i słońce i wiatr.

W popołudniową godzinę
On spotkał mnie wtedy, a ja...
Wciąż noszę w sercu te złote wakacje
I wspomnienia wakacji sprzed lat.

W popołudniową godzinę
po prostu spotkałem ją.
A teraz wspominam
wakacje koloru blond.