(Introduction – a bold, sparkling laugh)

“Ha! Artık hiçbir şey beni yıkamaz!”

Gülüşüm yeter, sokaklar aydınlanır

Adım attıkça dünya ritmi yakalar

Kalbim atar, ben yoldan sapmam

Bir tebessümümle gece bile umutlanır

Sabahla beraber uyanır umut

Aynada bir kraliçe gururla durur

Yüzümde izler, yaşanmışlık izleri

Bu öyküyü tek başıma yazdım, her kelimesi diri

İçimde bir yaz var, hissedemedin mi?

Rüzgâr bile yönünü benden alır

Kırıldım mı? Elbet...

Ama her seferinde yeniden boyadım içimi aşkla

(Laughter – proud and playful)

“Ağladım da... Ne oldu? Şimdi gülünce tarih yazıyorum!”

Gülüşüm yeter, sokaklar aydınlanır

Adım attıkça dünya ritmi yakalar

Kalbim atar, ben yoldan sapmam

Bir tebessümümle gece bile umutlanır

Bu sahneyi ben çizdim avuçlarımla

Gölgelerde batmadım, dans ettim onlarla

Yorgun muyum? Belki biraz

Ama zarafetle direndim, her adım olay yaratır

Ne kalıba sığarım

Ne de geri dururum

Benim masalım gerçek

Ve kahkaham – en gür sesimdir her durakta

(Laughter – radiant, collective)

“Kızlar! Şimdi siz de gülün, yer yerinden oynasın!”

Gülüşüm yeter, sokaklar aydınlanır

Adım attıkça dünya ritmi yakalar

Kalbim atar, ben yoldan sapmam

Bir tebessümümle gece bile umutlanır