วันนี้ฉันอดไม่ได้ที่จะเขียน
เพลงรักเป็นภาษาไทย
จากสถานที่ที่งดงามราวกับสวรรค์
ที่ท้องฟ้าบรรจบกับมหาสมุทรอินเดีย
ที่ผู้หญิงซึ่งเป็นเจ้าหญิง
อาศัยอยู่ระหว่างป่า ชายหาด และเมือง
ที่ความทันสมัยและประเพณีมาบรรจบกัน
ในบทเพลงอันไพเราะตั้งแต่เช้าจรดค่ำ
และที่อาจารย์ทาดาโนะของฉันแต่งทำนองเพลง
ที่ทะเลบรรจบกับท้องฟ้า
ในประเทศไทย ดินแดนแห่งความรักและประเพณี

ที่นั่นชาวเมืองตื่นนอนในยามรุ่งสาง
และหลับใหลเมื่อดวงดาวส่องแสง
ในน้ำค้างยามราตรีอันอ่อนโยน
ที่นั่นมีเทวดาคอยดูแลและรักพวกเขา
ที่นั่นมีประเทศไทย ดินแดนแห่งความรักและประเพณี
ที่นั่นมีผู้หญิงที่งดงามยิ่งกว่าดอกไม้
ที่นั่นมีผู้ชายพบเจ้าหญิงของตน
ที่นั่นมีเด็กที่สวยที่สุดเกิดมา
ในเอเชียที่สวยงาม
ที่นั่นมีประเทศไทย ดินแดนแห่งความรักและประเพณี
บางทีฉันอาจไม่มีวันได้สัมผัสความสุขในการรู้จักประเทศไทยที่สวยงาม
แต่ฉันมองเห็นสวรรค์ในอีกแง่มุมหนึ่ง
ที่ซึ่งความทันสมัยผสมผสานกับวัฒนธรรม
ที่ซึ่งวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่สละชีวิต
เพื่อประเทศไทยที่รักชาติ
ที่ซึ่งเด็กๆ อุทิศตนเพื่อการศึกษา
เพื่อเป็นมืออาชีพในวัยผู้ใหญ่
และเป็นคนดีที่จะรับใช้
ประเทศไทย ดินแดนแห่งความรักและประเพณี