‌

یه مَسیرْ ، سرازیر ،

میرِه جُلو یه تَنِه ، که بِرِسِه آخَرِشو بِبینِه بِلَخَرِهْ .

دوباره باز ، شب ، منمُ قَلَم و ورقه / تویِ سَرَم پُشتِ هَم کلمه کلمه ،

که می‌شن یکی‌ یکی رَدیف اَز سَرِ خَـطْ / که می‌ دَن نِشون بِهِم یِه شِکل اَز تَرسِه مَنْ

دوباره شبْ، منْ ، یه جفت دستای خالی / که وَصل به تَنِه لَشْ ، پَهنْ رویِ ورقای خالی . .

با یه قَلب پُره کینه ، که قُفل به پُشتِ یه قَفَسِه یِ سینه /

تویِ مسیری که

سرازیرِهْ یه سَرِهْ /

میرِه جلو ، یه تَنِه ، که بِرِسِه آخَرِشو ببینه ، بِلَخَرِه

دَقیقِه ، دَقیقِه ، ثانیِه ، ثانیِه ،

میگذَرِه پُشتِ هَمْ .

میرَم جُلو ، پاهام رو زَمین ،

فِکرام می‌ پیچه ،

و تو ، همونی که فَراریه / تویِ همون مسیری که تا اِنتهاش / هَمچِنان باقیه

کُلِّه وُجودِت ناراضیِ ، یه مغز توی سَرِتْ ، که گِرِفتِهْ فَرمونُ به دَست .

کُلی سنگینی روشه ،

پس هی گاز می‌ ده ،

هی گاز می‌ ده ،

هی...

اینا اَوَّلِشِه تازِه / شُروع‌ِ هَیَجانِهْ این داستانِه .‌..

روزا یکی‌ یکی می گذَرَن .

زمان میگذره .

می‌رسه روز .

می‌رسه دوباره شب .

دوباره روز .

، دوباره شب .

شروعِ داستانِ تکراریْ .

شبِ اَوَّلِش خوبْ ،

شُروعِ پُرِ لِذَّت ،

اونم بدونِ تَجرُبه .

، فکر می‌ کنه دیگه این مسیرُ تا اِنتِها رَفته ،

دیگه آخرشه ، باوَرِشِه

ولی غلط .

نمی دونه دارِه آروم آروم میره عقب

نمی‌دونه دیگه حسی نمی مونه ،

نمیدونه میکِشِه اَز خودش

یه تَصویرِه بَد

، یه تصویره کِدِر

خودشو گُم میکنه

پس... ،

می‌ گه بشین ،

فقط نگاه کن ،

همین .

...