Στο χορτάρι γράφεις μύθους, κάθε νίκη μια γιορτή,
οι αντίπαλοι λυγίζουν, όταν μπαίνεις στη σκηνή.
Το όνομά σου προκαλεί δέος και ανατριχίλα,
Ολυμπιακέ, μονάχα εσύ βασιλεύεις στην Ελλάδα ολόκληρη!


Θρύλε, πάντα πρώτος, πάντα δυνατά,
κόκκινη η φλόγα σου καίει τις καρδιά!
Μπρος σου προσκυνούνε, ξέρουν τι θα δουν,
Ολυμπιακέ μου, εσύ τους κυβερνάς παντού!

Λένε πως θα πέσεις, πως θα χάσεις τη στιγμή,
μα ξεχνάνε πως γεννήθηκες για να ’σαι στην κορυφή!
Τα γήπεδα δικά σου, κάθε μάχη μια ντροπή,
για όσους τόλμησαν να μπουν μπροστά σου με ψευδαισθήσεις στη ζωή!


Θρύλε, πάντα πρώτος, πάντα δυνατά,
κόκκινη η φλόγα σου καίει τις καρδιά!
Μπρος σου προσκυνούνε, ξέρουν τι θα δουν,
Ολυμπιακέ μου, εσύ τους κυβερνάς παντού!


Εσύ δε φοβάσαι, δε σκύβεις κεφάλι,
τα τρόπαια λάμπουν στου Πειραιά την αγκάλη!
Όσοι σε ζήλεψαν, όσοι σε μίσησαν,
έφυγαν βράδυ, με μάτια δακρυσμένα, ντροπιασμένοι πια!


Θρύλε, πάντα πρώτος, πάντα δυνατά,
ο βασιλιάς, ο κυρίαρχος σε κάθε γειτονιά!
Αντίπαλοι μικραίνουν όταν σε κοιτούν,
Ολυμπιακέ μου, για πάντα θα σε υμνούν!

ΘΡΥΛΕ ΘΕΕ, ΟΛΥΜΠΙΑΚΕ!