Niewidzialną wkręcam śrubę w stalowy sen,
Gdy palec wykrzykuje ból niczym dawne męki zen,
Skręt! Skrrt! – jak klucz, co ucieka w zakamarki,
Krew na dłoniach jak tatuaż, choć to tylko brud z fabryki.
MmmmmmmMmmmmmMmmm
mmmmm
Dzdzdzdzdzdzdzdz

Skrzep jak poranna mgła na skórze się zbiera,
Krwiak – medal zwycięstwa, mój codzienny manifest gra.
Boom! Pow! – znów młotem tnąc stalowy most,
Olej w żyłach, a płyn chłodniczy zamiast łez – mój los.

[Chorus – uplifting vocal, energetic with supporting background harmonies]
Bo to ręce mechanika – skaleczone, lecz pełne sił,
Krwiak to pieczęć przygody, każdy dotyk ma swój styl!
Jeden palec w smarze, drugi w oliwie wyobraźni malowany,
Skóra popękana, lecz uśmiech niezłomnie zawsze zadany!
Brrr! – silnik wstaje, a z nim mechanik,
Nie ma odpoczynku, póki auto nie stanie na trasie znów jak dynamit!

[Verse 2 ]
Tłumik jak zbuntowany duch, nie schyla się przed losem,
Klucz ucieka, wbija się w dłoń – to mój codzienny proces,
Nacięcie przy paznokciu – pow! – znak na mapie,
Dwa dni później – ta sama zbrodnia, lecz w sercu ogień łapie!

Grrrr! – siłuję się z zaworem, co trzyma jak diabeł,
Silnik ryczy, vroom!, ja czuję puls miasta w garści,
Każda plama na kombinezonie to trofeum, nie wada,
Bo warsztat to pole bitwy, a ja tu jestem dowódcą armii stali!

[Chorus – even stronger delivery, emotional vocal with powerful backing choirs]
Bo to ręce mechanika – skaleczone, lecz pełne sił,
Krwiak to pieczęć przygody, każdy dotyk ma swój styl!
Jeden palec w smarze, drugi w oliwie wyobraźni malowany,
Skóra popękana, lecz uśmiech niezłomnie zawsze zadany!
Whoop! – kolejny dzień, kolejne wyzwanie,
Życie to warsztat, a ból na dłoniach to tylko kolejne zadrapanie!

[Bridge – slowed tempo, melodic vocal with a hint of melancholy]
Pewnie wyjdę z tego, jak stara legenda, z wyliniałą skórą,
Lecz wrócę, bo kocham ten trud, to mój własny majstersztyk, mój bieg przez czas!
Ręce pełne śladów – mapa zmagań na stalowym płótnie,
Bez nich nie ruszę już z miejsca, one są duszą mojej pracy, niczym rym w wierszu!

OooooOooooOoooooO
Tsktsktsktsktsktsktsktsk
OooooOooooOoooooO
[Finale – explosive energy, lead vocal with full choirs and powerful instrumental backing]
Bo to ręce mechanika – skaleczone, ale sercem pełne blasku,
W smarze, w oliwie – twórca cudów, w każdej naprawie znajdzie swój takt!
Skrtt! Vroom! Bang! – każdy dźwięk to część symfonii,
A każda rysa to historia, a każdy dotyk – najpiękniejszy warsztatowy znak!

Dzdzdzdzdzdzdzdz
[Outro – gentle wind-down, humorous vocal with final instrumental accents]
Ręce pełne blizn, palce w smarze – melodia życia w rytmie maszyn,
Nikt nie powie, że się nie da – boom! Pow! – warsztatowy duch!
Bo w każdej szarpniętej linii, w każdym drobnym nacięciu,
Jest pasja mechanika – wieczna, jak oddech stali, w nieustannym tańcu!!!

OooooOooooOoooooO
Tsktsktsktsktsktsktsktsk
OooooOooooOoooooO
[Finale]
Bo to ręce mechanika – skaleczone, ale sercem pełne blasku,
W smarze, w oliwie – twórca cudów, w każdej naprawie znajdzie swój takt!
Skrtt! Vroom! Bang! – każdy dźwięk to część symfonii,
A każda rysa to historia, a każdy dotyk – najpiękniejszy warsztatowy znak!

Dzdzdzdzdzdzdzdz
[Outro – gentle wind-down, humorous vocal with final instrumental accents]
Ręce pełne blizn, palce w smarze – melodia życia w rytmie maszyn,
Nikt nie powie, że się nie da – boom! Pow! – warsztatowy duch!
Bo w każdej szarpniętej linii, w każdym drobnym nacięciu,
Jest pasja mechanika – wieczna, jak oddech stali, w nieustannym tańcu!!!