Miasto tonie w smogu, jakby płuca nie miały dna

Bloki jak klocki, układanka, co się sypie co dnia

Światła migoczą, jak oczy co nie mogą spać

Kroki na bruku, echo krzyczy, kto się tu zna?

Noc długa, ciemność trzyma jak stalowe ramiona

Każdy kąt ma historię, każda ściana pokrwawiona

To miasto snów, co dusze kradnie

To miasto snów, co w ciszy upadnie

To miasto snów, gdzie każdy gra

To miasto snów, a prawdy brak

Klucze do drzwi, które nie otwierają nic

Na dachach anteny, szukają w kosmosie sensu życia śnic

Ulice jak żyły, co pulsują w bezsennej nocy

Tu każdy bohater ma twarz zmęczoną, pełną mocy

Półmrok zatańczył z dymem, układ zamknięty

Nadzieje gasną szybciej niż neon rozświetlony święty

To miasto snów, co dusze kradnie

To miasto snów, co w ciszy upadnie

To miasto snów, gdzie każdy gra

To miasto snów, a prawdy brak