[Intro]
Każdego dnia, każda godzina,
czy to wolność, czy to machina?

[Verse 1]
Osiem godzin w pracy, cztery na życie,
piętnaście minut na obiad – w pośpiechu cynicznie.
Pięć dni tyrasz, by dwa dni odpocząć,
ale w niedzielę wieczorem chcesz w głowie poniedziałek zacząć.

Kołowrotek życia – chomik w klatce,
wpychasz marzenia do kieszeni w marynarce.
Czas to moneta, co zawsze się kurczy,
oddajesz go światu i sam siebie gubisz.

[Pre-Chorus]
Gonisz za hajsem, gonisz za czasem,
ale zegar tyka, a ty stoisz w miejscu.
Każdy rok jak splątany węzeł,
a na końcu drogi tylko puste ręce.

[Chorus]
Życie na kredyt, minuty na raty,
praca za zdrowie, stres za wypłatę.
Łańcuch na szyi, ale go nie czujesz,
dopóki nie padniesz i nie zrozumiesz.

[Verse 2]
Pracujesz osiem, by spać może pięć,
życie to sprint, lecz meta jest gdzie?
Cały rok tyrasz, by mieć tydzień oddechu,
lecz twoje życie to te chwile bezdechu.

Korporacja chce twojej krwi, daje premie i bonusy,
„Zrób nadgodziny, zrób target, a czekają cię pokusy.”
Ilu mówiło „kiedyś odpocznę”?
Teraz na pigułach, stres zabrał im noce.
Dzieci ich nie znają, bo wracają, gdy już śpią,
są jak żywe trupy, tylko oczy jeszcze świecą.

[Bridge]
Jesteśmy więźniami we własnym mieście,
gdzie dzień to tabela w Excelu i stres.
Tak przyzwyczajeni do schematów,
że nawet wolność ma regulamin i datę.

[Verse 3]
System to gra, w której nie masz joysticka,
wyścig szczurów, meta to rubryka.
Tu każdy spłaca nieswój dług,
życie na leasing, praca aż po grób.
Karma wraca jak rata na konto,
a ty wciąż w miejscu, choć biegniesz na okrągło.
Praca, rachunki, stres, przelew –
życie na smyczy - tylko to się liczy.

[Chorus]
Życie na kredyt, minuty na raty,
praca za zdrowie, stres za wypłatę.
Łańcuch na szyi, ale go nie czujesz,
dopóki nie padniesz i nie zrozumiesz.

[Outro]
Ale życie to krótka podróż, bratku,
zbieraj wspomnienia, nie cyferki w banku.
W końcu wszystko to parodia nas samych,
więc bierz głęboki wdech i rób to, co ważne.