เธอเคยพูดเอาไว้

ว่าฉันคือทุกอย่าง

คำธรรมดาเหล่านั้น

มันวนอยู่ข้างในใจ

และฉันก็เชื่อมัน

เหมือนมันคือความจริง

ไม่เคยคิดเลย

ว่าวันหนึ่งมันจะหายไป

รอยคำคำนั้น

ยังติดอยู่ในใจ

ยิ่งพยายามลืม

ยิ่งจำได้ทุกครั้ง

ยิ่งคิดยิ่งไม่เข้าใจ

มันเริ่มจากตรงไหน

ทำไมวันนี้

เธอถึงเปลี่ยนไป

คำว่ารักที่เธอพูดมา

เธอโกหกกันใช่ไหม

แต่ฉันยังเก็บเอาไว้

เหมือนมันยังมีความหมาย

และทุกอย่างที่เราเคยมี

มันไม่จริงเลยใช่ไหม

หรือมีแค่ฉันคนเดียว

ที่คิดไปไกลเกินไป

(ไม่จริง...ไม่จริง... ไม่จริงเลย...)

(ฉันยัง... ฉันยัง... ฉันยังเสียใจ...)

(รักเธอ... รักเธอ... ยังรักเธอ...)

รอยยิ้มของเธอ

ยังดูเหมือนวันนั้น

แต่คนที่ยืนตรงนี้

ไม่ใช่เธอคนเดิมแล้ว

ฉันพยายามมองหา

บางอย่างในสายตา

แต่ในแววตาคู่นั้น

ไม่มีฉันอยู่เลย

ยิ่งถามยิ่งเงียบไป

ยิ่งใกล้ยิ่งไกล

เหมือนคำตอบนั้น

หายไปกับลม

คำว่ารักที่เธอพูดมา

เธอโกหกกันใช่ไหม

แต่ฉันยังเก็บเอาไว้

เหมือนมันยังมีความหมาย

และทุกอย่างที่เราเคยมี

มันไม่จริงเลยใช่ไหม

หรือมีแค่ฉันคนเดียว

ที่คิดไปไกลเกินไป

(ไม่จริง...ไม่จริง... ไม่จริงเลย...)

(ฉันยัง... ฉันยัง... ฉันยังเสียใจ...)

(รักเธอ... รักเธอ... ยังรักเธอ...)

ถ้ารู้ตั้งแต่วันนั้น

ว่ามันไม่มีอยู่จริง

ฉันคงไม่ปล่อยใจ

ให้จมลงลึกขนาดนี้

ถ้อยคำในวันนั้น

ยังตามมาหลอกใจ

ยิ่งพยายามลบ

ยิ่งทิ้งรอยไว้ข้างใน

คำว่ารักที่เธอให้มา

ตอนนี้มันเป็นอะไร

เหลือแค่เสียงในความจำ

ที่ไม่มีเธออยู่ข้างใน

และต่อให้ลบมันเท่าไร

มันก็ยังไม่หายไป

เพราะคำโกหกของเธอ

ฝังลึกลงไปในใจ

(ฝังอยู่...ข้างใน...)

คำว่ารัก...

มันไม่จริงตั้งแต่แรก