มือจับสาย เปล โอ้ละเห่กล่อมให้ลูกน้อย

โลกยัง ค่อยค่อย เขย่าใจแม่ให้ลุกสู้ฝ่าควัน

คิดถึงตอนก่อน วัน ที่พลาดพลั้งครั้งนั้น

ภาพพ่อแม่วิงวอน ไม่อยากให้ย้อนเจ็บช้ำไกล

เรียนอยู่ ม.ศ.ปลาย หวังจะได้คว้าฝันเด่น

แต่ดันไป เล่น รัก ให้หัวใจแอบไหลหลุดไป

เพื่อนหัวเราะกัน ใหญ่ แม่ก้มหน้าไม่กล้าไล่

ฉันเดินหลบไม่ไหว น้ำตาก็ไหลท่วมกลางใจ

เรื่องมันดังไปไกล ครูใหญ่ให้เรียกแม่พ่อ

ฟังคำเขาต่อว่า ว่าฉันพลาดท่าเกินหวนคืน

ใจเหมือนโดน ฝืน บีบจนเจ็บคั้นทุกวันกลืน

แม่กับพ่อกล้ำกลืน แต่ยังยืนข้างฉันเรื่อยมา

รู้ว่าฉันทำพลาด แต่พลาดแล้วต้องลุกไหว

ล้มก็ต้องลุกใหม่ ให้หัวใจลูกฉันนำทาง

ตั้งแต่วันนั้น ล้าง ความกลัวทุกอย่างในหนทาง

เพื่อลูกที่ฉันสร้าง จะยืนเคียงข้างไม่ยอมแพ้

นอนเถิดลูกนอน… แม่กล่อมอ้อนเสียงเบาไหว

แม้ชีวิตพลาดไป… แต่หัวใจแม่ยังยิ้มให้

ไม่มีพ่อก็ไม่เป็นไร… อย่าได้ท้อให้หม่นใจ

รักของแม่ยิ่งใหญ่… แม่สัญญาจะสู้ทุกวัน

นอนเถิดลูกนอน… แม่จะคอยสอนให้ลูกฝัน

โลกมันกว้างเหลือเกิน… แม่จะเดินไปด้วยกัน

ถึงทางจะไกล… แต่หัวใจเราไม่สั่น

ลูกคือพลังสำคัญ… ให้แม่ยิ้มสู้ต่อไป

นอนเถิดลูกเอ๋ย หากเธอร้องแม่จะโอ๋ไว้

เวรกรรมเก่า ไหน แม่ไม่โทษโชคชะตาฟ้า

พ่อเขาจากไปไกล ไม่เหลือเงาอยู่ตรงหน้า

แต่แม่ก็พร้อมฝ่า ให้ลูกเห็นค่าความตั้งใจ

แม่เป็นแค่เด็กเก่า ที่เรียนไม่จบ ม.สาม

แต่หัวใจยิ่งกว่างาน ที่โลกวางท้าทายไว้

ล้มครั้งหนึ่งก็ผ่าน ไม่กักตัวเองให้หม่นไป

ขอเพียงลูกยิ้มได้ แม่ก็สู้ไหวทุกคืนวัน

Mama keep fighting,

No matter how the world keeps striking.

Baby you’re my light,

You make the darkest days exciting.

Hold my hand, don’t fear,

I’ll be right here, forever guiding.

Every tear I’ve cried,

Turns to strength — I’m rising.

นอนเถิดลูกนอน… แม่กล่อมอ้อนเสียงเบา ไหว

แม้ชีวิตพลาดไป… แต่หัวใจแม่ยังยิ้มให้

ไม่มีพ่อก็ไม่เป็นไร… อย่าได้ท้อให้หม่นใจ

รักของแม่ยิ่งใหญ่… ไม่มีวันจืดจาง

นอนเถิดลูกน้อย… หลับให้เต็มอ้อมแขนฉัน

โตขึ้นเมื่อวันนั้น… จะเห็นว่าฉันไม่เคยหนี

ต่อให้ลมหรือฟ้า… จะพัดพาให้หวั่นรี่

แม่จะยืนตรงนี้… แม่กับลูกสองคน คือเหตุผลให้เดินต่อไป…