### **„Daj Wieczne Odpoczywanie”**

*(Intro – szept, echo, duszny ambient)*
Ziemia przyjęła ciało,
Ale dusza wciąż krzyczy w ciszy…
Daj jej odpocząć… daj wieczny sen…

*(Zwrotka 1)*
Świece gasną, księżyc płacze nad mogiłą,
Krzyże milczą, lecz sumienie wciąż się wije.
Kiedy serce bije ostatni raz bez echa,
Czy ktoś naprawdę słyszy ten krzyk z głębi człowieka?

Zegar przestał odliczać łzy matki,
Grzechy spadają na duszę jak ciężkie kamyki.
Nie było pożegnania, nie było słów,
Tylko czarne niebo i kruk, co zniknął wśród snów.

*(Refren)*
Daj jej wieczne odpoczywanie,
Niech nie błąka się już w cierpieniu.
Niech znajdzie światło w tej ciemności,
Niech spoczywa — bez lęku, bez gniewu.
Daj jej spokój, daj jej sen,
Niech powróci już do Ciebie… Amen.

*(Zwrotka 2)*
Zostawiła za sobą świat pełen złudzeń,
Ludzi bez twarzy, dusze bez uczuć.
Brat zdradził brata za srebrny cień,
A ona odszedła cicho, jakby nie chciała już nic więcej.

Tu już nie ma bólu, nie ma lęku w oczach,
Tylko pustka w kościele i żałoba w sercach.
A Ty, co czytasz te wersy —
Pomyśl, czy masz duszę czystą, czy też nosisz przeklęte wersety?

*(Refren)*
Daj jej wieczne odpoczywanie,
Niech nie błąka się już w cierpieniu.
Niech znajdzie światło w tej ciemności,
Niech spoczywa — bez lęku, bez gniewu.
Daj jej spokój, daj jej sen,
Niech powróci już do Ciebie… Amen.

*(Bridge – monumentalna perkusja, chóralne tło)*
Nie oceniaj jej — nie Ty jesteś sądem,
Nie wiesz, ile zła uniósł w sobie, milcząc.
Daj jej to, czego nie miała za życia:
Wybaczenie… i drogę do nieskończoności.

*(Finalny Refren – potężna kulminacja, przestrzenny soundscape)*
Daj jej wieczne odpoczywanie,
Niech nie błąka się już w cierpieniu.
Niech znajdzie światło w tej ciemności,
Niech spoczywa — bez lęku, bez gniewu.
Daj jej spokój, daj jej sen,
Niech powróci już do Ciebie… Amen.

*(Outro – echo, cisza, dźwięk zamykanych drzwi)*
Wieczne odpoczywanie…
…racz jej dać, Panie.

---