Τις πιο σκοτεινές νύχτες, γεννιούνται οι φωτιές,

Καίνε το χάος, τρυπούν τις σκιές.

Μη φοβάσαι το σκοτάδι, η λάμψη μέσα σου ζει,

Και σαν φλόγα μία μέρα θα βγει στη σκηνή.

Πίστεψε ότι μπορείς, και κάν' το πράξη,

Είσαι ο μόνος που μπορεί τη μοίρα σου να αλλάξει.

Οι ψυχές μας είναι φτιαγμένες από ατσάλι,

Δεν λυγίζουν, δε σβήνουν, δε φοβούνται το σκοτάδι.

Κάποτε, κάποιος θα μας αγκαλιάσει,

Θα κολλήσει τα σπασμένα, τη ζωή μάς θα αλλάξει.

Μα ώσπου να ‘ρθει εκείνη η μέρα,

Θα πρέπει μόνοι μάς να τα βγάλουμε πέρα.

Πετάξτε με στους λύκους, θα γυρίσω αρχηγός,

Η φωτιά μες τα μάτια μου λάμπει σαν το φώς.

Σαν άστρο στη νύχτα, φλεγόμενος θεός,

Δε σκύβω, δε σπάω, είμαι φτιαγμένος αλλιώς.

Οι λανθασμένες επιλογές με έφεραν εδώ,

Μα το σκοτάδι δεν είναι το τέλος, θα μάθω ξανά να ζώ.

Στο χάος θα βρω τη δύναμη να σταθώ,

Και στο φως θα βαδίσω, δε θα φοβηθώ.

Είσαι ο ήλιος, το φεγγάρι, όλα μου τα αστέρια.

Μην αφήνεις κανέναν να σου κλέψει τα καλοκαίρια,

Όταν βρέχει, ψάξε το ουράνιο τόξο,

Όταν σκοτεινιάζει, μείνε μέσα, μη βγαίνεις έξω.

Γελούν μαζί μου, γιατί είμαι διαφορετικός,

γελάω μαζί τους, γιατί δεν είναι αλλιώς.

Οι πράξεις μου μυρίζουν καλοκαίρι,

Τα βήματά μου βροχή, και απο πίσω αχνοφαίνεται ένα αστέρι.

Πετάξτε με στους λύκους, θα γυρίσω αρχηγός,

Η φωτιά μες τα μάτια μου λάμπει σαν το φώς.

Σαν άστρο στη νύχτα, φλεγόμενος θεός,

Δε σκύβω, δε σπάω, είμαι φτιαγμένος αλλιώς.

Κάθε στιγμή έχω δυο επιλογές,

Ή θα μείνω να ονειρεύομαι ή θα κυνηγήσω.

Η νύχτα θα φέρει καινούριες αυγές,

Το σκοτάδι δε θα σβήσει τις φωτιές.

Τις πιο σκοτεινές νύχτες, γεννιούνται οι φωτιές,

Καίνε στο χάος, τρυπούν τις σκιές.

Μη φοβάσαι το σκοτάδι, η λάμψη μέσα σου ζει,

Και σαν φλόγα μία μέρα θα βγει στη σκηνή.