To ostatni raz powiedziałem komuś „kocham cię”,

Bo za każdym razem serce kończyło gdzieś na dnie.

Ile można wierzyć w coś, co tylko boli,

Miłość nie leczy – miłość rani powoli .

Dałem wszystko – w zamian dostałem nic,

Każda obietnica pali się szybciej niż zapałki w deszczowy świt.

Ile jeszcze razy miałem wstawać, gdy upadam?

Dziś przestałem ufać, nie szukam, nie gadam.

Ostatni raz powiedziałem komuś „kocham cię”,

Od dziś przestaję wierzyć – zamykam się.

Nie chcę już nadziei, co prowadzi w mrok,

Niech świat się wali – ja zostaję sam, bez słów.

Ludzie mówią: „czas uleczy” – pierdolenie w próżni,

Blizny nie znikają, one tylko robią się dłuższe.

Serce to nie szkło, a jednak pękło w pół,

Kiedy mówiłaś: „na zawsze” – a to był tylko ból.

Nie ma we mnie miejsca na kolejne kłamstwa,

Na miłość, co udaje, że jest, a naprawdę gaśnie.

To koniec – zamykam drzwi i klucz wyrzucam precz,

Niech każdy kolejny dzień bez ciebie będzie jak miecz.

Ostatni raz powiedziałem komuś „kocham cię”,

Od dziś przestaję wierzyć – zamykam się.

Nie chcę już nadziei, co prowadzi w mrok,

Niech świat się wali – ja zostaję sam, bez słów.

Niech cisza mnie zabierze, niech odetnie cały ból,

Bo każde „kocham” w moim życiu było tylko kłótnią znów.

Nie chcę więcej wierzyć, nie chcę walczyć już,

Ten ostatni raz zamykam serce – i nie wrócę tu.

Ostatni raz powiedziałem komuś „kocham cię”,

Od dziś przestaję wierzyć – zamykam się.

Nie chcę już nadziei, co prowadzi w mrok,

Niech świat się wali – ja zostaję sam, bez słów.

Ostatni raz… i już nie będzie nas.

Ostatni raz… serce zamknę na głucho, tak.

Nie ma więcej „kocham” – nie ma drogi wstecz,

Tylko pustka i cisza – i ja, i mój cień.